Zacznij od rodzaju danych
Kod QR przechowuje dane, a nie obietnicę konkretnego zachowania telefonu. Zwykły adres HTTPS jest obsługiwany szeroko; Wi-Fi i wizytówka wymagają rozpoznawalnego formatu. Skaner powinien pokazać użytkownikowi, co zamierza zrobić, zanim otworzy link lub doda kontakt. Nie skracaj nieznanego adresu tylko po to, żeby ukryć jego domenę.
Sieć Wi-Fi
Popularny zapis zawiera typ zabezpieczenia, SSID i hasło. Dane poniżej są demonstracyjne. Znaki specjalne, w tym średnik i ukośnik odwrotny, wymagają właściwego escapowania zgodnego z formatem — nie łącz pól bezpośrednio z dowolnym tekstem użytkownika.
WIFI:T:WPA;S:SiecGoscinna;P:przykladowe-haslo;;Osoba posiadająca obraz może odczytać zapisane hasło. Kod dla sieci gościnnej traktuj jak udostępnienie danych dostępowych, a po zmianie hasła wygeneruj nowy obraz. Parametry WPA z tego prostego przykładu nie opisują każdego wariantu sieci firmowej z uwierzytelnianiem EAP.
Wizytówka vCard
Wizytówkę przygotuj jako prawidłowy tekst vCard z podziałem na wiersze. Testuj znaki narodowe, numer telefonu i poprawne przypisanie imienia oraz nazwiska. Różne skanery mogą obsługiwać różne zestawy pól.
BEGIN:VCARD
VERSION:3.0
N:Przyklad;Jan;;;
FN:Jan Przyklad
EMAIL:[email protected]
END:VCARDNie dodawaj prywatnych danych osoby do publicznego QR bez ustalenia zakresu publikacji. Kod drukowany bywa kopiowany i nie da się odwołać jego treści tak jak wpisu w bazie.
Sprawdź wydruk w rzeczywistym rozmiarze
Zachowaj wolną strefę wokół symbolu, kontrast i ostre krawędzie modułów. Skaluj bez rozmycia; format wektorowy ułatwia druk, ale także wymaga poprawnego eksportu. Zbyt długie dane zwiększają gęstość kodu. Przetestuj kilka telefonów, zwykłe światło i odległość, z której odbiorca faktycznie będzie skanować.
Do własnego kodu możesz użyć generatora MerMiko. Przed publikacją zawsze sprawdź wynikowy adres lub dane — czytelny obraz nie dowodzi poprawności zawartości.
Źródła i dokumentacja
Odnośniki do źródeł pozwalają sprawdzić daty, dostępność oraz pełny kontekst informacji.